Πρόκειται για μια συνεκδοση δυο ποιητριων, της Βασως Ραφτοπουλου και της Κατερίνας Φραγκουλακη. Μια συνδημιουργια την οποία στηρίζει ο τεχνοκριτικος Κώστας Σταυρόπουλος, ο οποίος περιγράφοντας την δουλειά των δυο καλλιτεχνών, μεταξύ άλλων αναφέρει:   Τον λόγο της Κατερίνας τον παρακολουθει ένας κάποιος ποιητικος αναρχισμός, ταυτισμενος ευτυχώς με το αίσθημα του διαχρονικου ποιητικου υπερεαλισμου. Σημαντικό στοιχείο στη γραφή της ειναι που δουλευει ενοραματικα και με γόνιμο πεισμα στον ελευθερο στίβο των κοινωνικών ιδεών.    Η Βάσω εμφανίζεται με λόγο ασκητικο, ολιγολογο, πειθαρχημένο σε αίσθημα και ήθος που απαιτεί η τέχνη σε συγκίνηση και επικοινωνία, έκφραση της προσωπικης δημιουργίας, καρπός και κλίμακα του ευφυούς ποιητικου ενστίκτου της. Έντονη μεταφυσική λυρική αγωνία, αυτό το αίσθημα που κυλάει διάφανο νερό από την πηγή της σοφιας της καρδιάς, εγκώμιο δεησης στην ψυχοδιανοητικη επικοινωνία του καθημερινου ανθρώπου, απόμακρος ευτυχώς από του μαζανθρωπου της καταναλωτικής κοινωνίας. Η συνάντηση τους στην κοινή έκδοση του βιβλίου τους καταγραφει μια άδολη κίνηση που χωρίς πρόθεση διδάσκει κιόλας και κάποιους άλλους επόμενους να πραξουν το ίδιο. Υ.Γ. Το βιβλίο ειναι φιλοτεχνημενο από την εικαστικό των μορφών Μαρία Μηλιωτη. 

Leave a comment

Your email address will not be published.